Amerikaanse CPI in september op 3,7%: de transmissieketen achter een tweede inflatiegolf

De gegevens: niet alleen basiseffecten

De Amerikaanse CPI steeg in september met 0,6% op maandbasis, de grootste maandelijkse winst in vijf maanden en boven de 0,4% van augustus. De jaarlijkse rente steeg van 3,4% naar 3,7%, boven de consensus van 3,6%. Exclusief voedsel en energie steeg de kern-CPI deze maand met 0,3%. Met name waren de prijsstijgingen verspreid over een breed scala aan componenten, wat aantoont dat de druk niet van één enkele categorie komt.

Link één: energie levert de grootste bijdrage

Brent-olie sloot op 14 oktober op 106,06 dollar, ongeveer 70% hoger op jaarbasis, met een oktobergemiddelde van 103,31 dollar tot en met 14 oktober. Hogere energieprijzen verhogen zowel de totale inflatie als de inflatieverwachtingen. Het risico op verstoring van de aanvoer in het Midden-Oosten is de belangrijkste steun voor deze oliestroom, terwijl de OPEC haar voorspelling voor de mondiale vraaggroei voor 2026 heeft verlaagd van 1,4 miljoen vaten per dag naar 400.000 – aanbodrisico en een verzwakkende vraag bestaan ​​naast elkaar.

Link twee: van inflatie naar inflatieverwachtingen

Uit de Survey of Consumer Expectations van de New York Fed blijkt dat de Amerikaanse inflatieverwachtingen voor een jaar zijn gestegen van 3,58% naar 3,9% in september, waarbij de driejaarsmaatstaf met 0,1 procentpunt is gestegen. Verwachtingen vormen het moeilijkste onderdeel van de beleidsreactiefunctie: als ze eenmaal zijn losgemaakt, kost het terugbrengen ervan een groot deel van de output.

Link drie: van verwachtingen naar het beleidspad

De markt prijst de Fed momenteel als een positie in oktober en verhoogt in december met 25 basispunten, met een cumulatieve waarschijnlijkheid van meer dan 85% voor een renteverhoging vóór het einde van het jaar. In sommige institutionele commentaren wordt ook opgemerkt dat, hoewel de inflatiegegevens een verdere verkrapping ondersteunen, de vraag of twee opeenvolgende actiebijeenkomsten gerechtvaardigd zijn de commissie verdeeld kan maken – en dat de stijgende rente op staatsobligaties op lange termijn en een sterkere dollar op zichzelf al een zekere mate van financiële verkrapping inhouden.

Link vier: van beleid naar de wisselkoers

Hogere renteverwachtingen drijven de dollar direct omhoog. De dollarindex sloot op 14 oktober op 102,53, een hoogste punt in 18 maanden. Gedurende dezelfde periode werd de dagelijkse spilkoers van de renminbi ten opzichte van de dollar sterker vastgesteld in opeenvolgende vaststellingen – 6,7298 op 13 oktober, 6,7253 op 15 oktober en 6,7220 op 16 oktober – een pad dat de dollarindex niet exact volgt. De les is dat een wisselkoers op beide benen wordt geprijsd: een sterkere dollar betekent niet automatisch dat elke valuta stapsgewijs in waarde daalt.

Wat zou je vertellen dat de ketting nog steeds intact is

Drie dingen om in de gaten te houden: of de olieprijs boven de 100 dollar blijft, of de inflatieverwachtingen blijven stijgen, en of de rendementen op Amerikaanse staatsobligaties dit bevestigen. Als ze alle drie standhouden, is de tweede inflatiegolf intact en wordt het rentevoordeel van de dollar groter. Als men duidelijk het omgekeerde doet, moet de oorspronkelijke aanname opnieuw worden beoordeeld.