Dolar i ścieżka stóp procentowych: trzy zmienne odpowiedzialne za odbicie inflacji

Czym właściwie handluje rynek

Ceny konsumenckie w USA wzrosły we wrześniu o 3,7% rok do roku, powyżej konsensusu na poziomie 3,6% i 3,4% w sierpniu. Miesięczna stopa przyspieszyła do 0,6%, najwięcej od pięciu miesięcy. Bazowy CPI, który nie uwzględnia żywności i energii, wzrósł o 2,6% rok do roku i 0,3% miesiąc do miesiąca, co w obu przypadkach również przekroczyło oczekiwania. Po publikacji indeks dolara wzrósł do dziennego poziomu 102,94 i 14 października zamknął się na poziomie 102,53, co stanowi najwyższy poziom od 18 miesięcy; rentowność 10-letnich obligacji skarbowych wzrosła w obu przypadkach, kontrakty terminowe na akcje w USA spadły, a cena złota na rynku kasowym spadła. Kontrakty terminowe na stopy procentowe przypisują obecnie skumulowane prawdopodobieństwo powyżej 85% jeszcze jednej podwyżce Fed w tym roku, co oznacza brak ruchu w październiku i wzrost o 25 punktów bazowych w grudniu.

Zmienna pierwsza: skład inflacji

Łączny wzrost wartości nominalnej i bazowej oznacza, że ​​tej rundy presji cenowej nie można po prostu przypisać wahaniom cen energii. Ceny benzyny wzrosły o około 9,1% miesiąc do miesiąca i są bezpośrednim czynnikiem wpływającym na główną liczbę, ale stabilność podstawowych usług i elementów schronisk decyduje o tym, czy rynek ponownie oceni stawkę końcową. Kluczowym pytaniem jest, czy te sztywne składniki utrzymają się na podwyższonych poziomach: jeśli tak się stanie, rynek może wyjść poza dostosowywanie oczekiwań co do krótkoterminowej zmienności i zmienić swoje szacunki dotyczące miejsca zakończenia polityki.

Zmienna druga: rentowność obligacji skarbowych i wycena polityki

Rentowność dwuletnich obligacji skarbowych jest najbardziej wrażliwa na oczekiwania polityczne i najlepiej pokazuje, czy rynek rzeczywiście wierzy, że ścieżka stóp procentowych uległa zmianie. Jeżeli dolar umocni się bez jednoczesnego wzrostu rentowności dwuletnich obligacji, najprawdopodobniej za takim ruchem będzie pozycjonowanie lub awersja do ryzyka. Jeśli oba razem wyjdą ze swoich ostatnich zakresów, wiarygodność argumentu dotyczącego stóp procentowych znacznie wzrośnie. W tym tygodniu pytanie brzmi, czy rentowność dwuletnich obligacji może się utrzymać i wzrosnąć, a nie jak daleko przesunął się indeks dolara tego dnia.

Zmienna trzecia: czy nastroje w zakresie ryzyka potwierdzają się?

Dolar może się umocnić w wyniku zwiększenia się różnic w kursach lub może pasywnie aprecjonować w fazie wycofania się z ryzyka. Rozróżnienie tych dwóch wymaga sygnałów pochodzących z różnych zasobów. Jeśli ryzykowne aktywa spadną, spready kredytowe wzrosną, a dolar się wzmocni, ruch ten będzie bliższy awersji do ryzyka. Jeśli rentowności wzrosną, a akcje znajdą się pod presją, a sytuacja kredytowa pozostanie stabilna, dominuje argument dotyczący stóp i różnic. Obydwa przypadki implikują bardzo różną trwałość.

Rozbieżności wewnątrz Fed

Oficjalne komentarze po wydaniu ujawniły wyraźny podział. Niektórzy decydenci podkreślają, że ryzyko inflacji pozostaje wysokie i że polityka musi pozostać restrykcyjna przez jakiś czas; inni są ostrożni co do dalszego zaostrzenia polityki pieniężnej i twierdzą, że schładzający się rynek pracy zasługuje na taką samą uwagę. Podział ten sam w sobie jest zmienną: oznacza, że ​​wycena ścieżki stóp procentowych będzie w większym stopniu zależeć od napływających danych niż od wytycznych z pojedynczego spotkania, co zwykle utrzymuje podwyższoną zmienność w krótkim okresie.

Widok instytucjonalny: średnioterminowy przypadek indeksu dolara

Po tych danych kilka instytucji podniosło swoje krótkoterminowe prognozy dolara. W jednym z niedawnych publicznych przykładów trzymiesięczna prognoza indeksu dolara została podniesiona do 101,5, podczas gdy dwunastomiesięczna prognoza utrzymała się na poziomie 99, podnosząc argument, że solidny wzrost w najbliższej przyszłości, sztywna inflacja bazowa i dodatnie różnice w stopach realnych wspierają dolara, lecz powinien on umiarkowanie osłabnąć w miarę ewolucji otoczenia politycznego. Ramy te – mocne w krótkim okresie, łagodniejsze w średnim – pomagają inwestorom oddzielić horyzont handlowy od horyzontu utrzymania, zamiast ekstrapolować krótkoterminową dynamikę na długoterminowy trend.

Przekształcanie zmiennych w warunki wykonywalne

Zamiast prognozować kierunek, zapisz najpierw trzy obserwowalne warunki, a dopiero potem zdecyduj, czy wziąć w nich udział. Po pierwsze, czy nadchodzące publikacje dotyczące inflacji lub zatrudnienia nadal zaskakują pozytywnie? Po drugie, czy rentowność dwuletnich obligacji skarbowych może utrzymać swój kluczowy zakres? Po trzecie, czy indeks dolara albo wyraźnie się przełamuje, albo wyraźnie odrzuca obszar 102,8–103? Jeśli spełniony jest tylko jeden warunek, zmniejsz rozmiar lub poczekaj. Jeżeli warunki są sprzeczne, nie narzucaj kierunku. Ustalenie kryteriów z wyprzedzeniem eliminuje dużą część handlu opartego na emocjach po publikacji danych.