Wat de dollar werkelijk ondersteunt: renteverschillen en positionering
Verdeel de richting van de dollar in drie traceerbare delen: renteverschillen, risicosentiment en positionering.

Renteverschillen: de directe bron van de kracht van de dollar
De dollarindex sloot op 14 oktober op 102,53, een hoogste punt in 18 maanden. De directe oorzaak is het tariefverschil. De Amerikaanse CPI voor september steeg met 3,7% op jaarbasis en met 0,6% op maandbasis, beide boven verwachting, waardoor de cumulatieve waarschijnlijkheid van nog een renteverhoging door de Fed vóór het einde van het jaar boven de 85% uitstijgt. De rente op front-end staatsobligaties steeg dienovereenkomstig, wat het rentevoordeel van de dollar versterkte.
De meest directe graadmeter voor het verschil is het verschil tussen de tweejarige rente op staatsobligaties en de tweejarige rente op de tegenpartijvaluta. Wanneer de kloof groter wordt, krijgt de dollar steun. Wanneer het smaller wordt, vervaagt die steun.
Risicosentiment: veilige haven en vraag naar liquiditeit
De dollar is zowel een veilige haven als de mondiale afwikkelingsvaluta. Wanneer het geopolitieke risico toeneemt – de verstoring van het aanbod in het Midden-Oosten heeft bijvoorbeeld te maken met het omhoog duwen van olie – neemt de vraag naar dollarliquiditeit toe, wat een tweede steunlaag biedt. Die laag duurt doorgaans minder lang dan het renteverschil, maar is van groter belang tijdens een gebeurtenisschok.
Positionering: de belangrijkste bron van volatiliteit op de korte termijn
Wanneer de markt een consensus vormt over de richting, concentreert de positionering zich op één kant. Zelfs als de fundamentele factoren niet veranderen, kan het afbouwen van overvolle positioneringen aanzienlijke volatiliteit veroorzaken. De gebruikelijke manier om positionering te observeren is via niet-commerciële nettoposities op de termijnmarkt en risico-omkeringen in belangrijke valutaopties.
Houd er rekening mee dat positioneringsgegevens een achterblijvende indicator zijn. De waarde ervan ligt in het identificeren van de staat van drukte, niet in het voorspellen van de beweging van volgende week.
Hoe de drie variabelen combineren
Een werkbaar raamwerk: wanneer het verschil groter wordt en de positionering niet te druk is, is de kans op voortzetting van de trend relatief hoog. Wanneer het differentieel groter wordt maar de positionering druk is, let dan op een periodieke terugval. Wanneer het verschil kleiner wordt terwijl de positionering druk is, is dat de combinatie waarbij de longposities in de dollar het meest moeten worden verlaagd.
Wat zou de huidige visie veranderen
Drie ontwikkelingen zijn het bekijken waard: een aanhoudende verzwakking van de werkgelegenheidscijfers in de VS, een daling van de inflatieverwachtingen en een verschuiving in het taalgebruik van de Fed-functionarissen. Neem de loonlijsten van september: 29.000 banen toegevoegd tegen een voorspelling van 90.000, maar één enkele maand is niet genoeg om het pad te veranderen – herprijzing vereist zwakte die opeenvolgend en breed is.